Bibliotheca Lindiana

Marian Ptaszyk

Samuel Bogumił Linde, dyrektor Biblioteki Publicznej przy Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i jego współpracownicy.


Koncepcja biblioteki publicznej w Królestwie Polskim od początku XIX w. łączyła się ze szkołami lub towarzystwami naukowymi. W Warszawie Bibliotekę Publiczną postanowiono utworzyć przy Uniwersytecie Warszawskim w 1816 r. przez włączanie do biblioteki Liceum Warszawskiego innych księgozbiorów. Dotychczasowy zwierzchnik Liceum, Samuel Bogumił Linde kierował tymi pracami Na początku 1818 r. prace związane z organizacją Uniwersytetu zostały zakończone. 2 III został wybrany rektorem ks. Wojciech Szwejkowski. Zgodnie z tradycją i obowiązującymi przepisami zostałby przełożonym Biblioteki Publicznej. Została ona wyłączona z Uniwersytetu i podporządkowana ministrowi w Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Postanowieniem Namiestnika Królestwa Polskiego jej dyrektorem został S.B. Linde. Spowodowało to wiele konfliktów Biblioteki z Uniwersytetem i po 1820 r. również z Komisją. Linde sprawnie kierował tą instytucją zgromadził wartościowy księgozbiór – w 1831 r. ponad 133 tysiące wol. Jego najwybitniejszym współpracownikiem był Joachim Lelewel, który wiele pracy włożył w opracowanie księgozbioru  i zorganizowanie jego udostępnienia czytelnikom. Odszedł z Biblioteki w 1821 r. po trzech latach pracy. Z pozostałych pracowników wyróżnili się podbibliotekarz Paweł Zaorski i adiunkt Kazimierz Sumiński.

 
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Copyright © 2017 Open Source Matters. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.
Joomla free themes, blog website hosting.