Bibliotheca Lindiana

Halina Mieczkowska

„Osobliwość nieznana”
Zakupy starych druków do Biblioteki Publicznej przez Samuela Bogumiła Lindego.



Podstawowy zasób Biblioteki Publicznej przy Królewskim Uniwersytecie Warszawskim utworzyły scalone kolekcje warszawskich instytucji: Liceum Warszawskiego, Biblioteki przy Sądzie Apelacyjnym, Szkoły Prawa i Administracji. Jej Dyrektorem Generalnym został Samuel Bogumił Linde. Oblicza się, iż na tzw. starcie w 1818 roku, kiedy otwarto bibliotekę dla publiczności, dysponowała ona zbiorem liczącym ok. 40 tys. tomów. W latach następnych do Pałacu Kazimierzowskiego gdzie urządzano czytelnię i magazyny wpłynęło blisko 50 tys. tomów ze skasowanych librarii klasztornych. Zgromadzony w ten sposób księgozbiór, obejmujący 108 tys. woluminów (według raportu Lindego z r. 1822) sytuował Bibliotekę Publiczną na czołowym miejscu wśród uniwersyteckich placówek ówczesnej Europy. Jest zrozumiale, iż w początkowych latach XIX wieku ponad 90 procent jej zawartości stanowiły publikacje wydane przed 1801 r., określane według dzisiejszej terminologii „starymi drukami”. Dla Lindego, ogarniętego ideą tworzenia książnicy narodowej, stanowiły one przede wszystkim „pomniki dawnej literatury” ale część z nich służyła także jako warsztat edukacyjny studentom i profesorom nowej stołecznej uczelni. Mimo swojej wielkości i zróżnicowania tematycznego, zbiory nie zaspokajały w pełni potrzeb naukowych i dydaktycznych warszawskich użytkowników, dlatego też jednym z głównych zadań Lindego, zapisanym w pkt. 4 nominacji na dyrektora uczyniono, iż „Obowiązkiem jego jest pomnażać Bibliotekę i gabinety kupnem dzieł nowych i zbiorów”. Systematycznie zatem, końca funkcjonowania Biblioteki Publicznej (1831) zajmowano się powiększaniem księgozbioru, nie tylko w zakresie bieżącej produkcji wydawniczej.
Referat będzie poświęcony zagadnieniom związanym z zakupem książek w „Bibliotece Lindego”. Ta bowiem działalność biblioteczna, w przeciwieństwie do darów czy egzemplarza obowiązkowego, najpełniej odzwierciedla politykę uzupełniania materiałów bibliotecznych, ukazuje zasady ich doboru i kierunki rozwoju. Wskażemy źródła finansowania, przesłanki typowania pozycji do zbioru. Przeanalizujemy jaką część nabytków stanowiły stare druki i dlaczego Linde przywiązywał tak duże znaczenie do ich pozyskiwania. Zwrócimy uwagę na problemy z jakimi musiał się w tej materii zmierzyć. Wymienimy najcenniejsze lub największe ilościowo zakupione kolekcje „starodruczne” oraz podejmiemy próbę odpowiedzi na pytanie „co nam zostało z tamtych lat” porównując dostępne protokoły rocznych wpływów zbiorów do Biblioteki Publicznej ze stanem aktualnym magazynu Gabinetu Starych Druków BUW.

 
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Copyright © 2017 Open Source Matters. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.
Joomla free themes, blog website hosting.